Wszystko jest poezją. Tylko nie zawsze to widzimy. Być może moglibyśmy to dostrzec gdybyśmy nie patrzyli w siebie. A tak to tylko zostają chwile, bez nazwy, bez opisu. Nawet wrażenie ulatuje. Czasem może pozostać wiersz jako blade odbicie.
Gdybym miał dyktafon to nie zapisałbym tego tekstu. Słowa rodzą się i znikają tak szybko, że nie nadążam ich zapisywać. Gramatyka jest strasznym więzieniem. Tak wiele nic nie znaczących słów trzeba napisać tylko po to aby powiązać ze sobą myśli. Wtedy ich już nie ma. Zniknęły w formach gramatyki.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz