Poezja jest jak czysta matematyka: produkuje wiersze, z których czytelnik wybiera te, które są formą na jego uczucia. Jest jak trójgeometrie Wheelera, ruch powstaje dzięki interferencji z czytelnikiem.
Wszechświat jest ślepym maszynistą. Ewolucja to ślepy maszynista, życie to ślepy maszynista, nasz gatunek jest ślepym maszynistą. Ja jestem ślepym maszynistą swojego życia. Ty jesteś ślepym maszynistą swojego nawet, jeśli wydaje ci się inaczej. Dlatego nic nam nie pozostaje jak prowadzić swój pociąg, cieszyć się życiem i wierzyć, że za kolejnym zakrętem jest jeszcze jakiś tor.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz